Oświadczenie IPAF: Nakaz dodatkowej ochrony w przypadku podnoszenia nożycowego

Zdarzenia te pozostają kluczowym zagrożeniem śmiertelnym według globalnych danych dotyczących wypadków, a IPAF nadal priorytetowo traktuje solidną ocenę ryzyka dotyczącą konkretnych zadań, planowanie, kompetentną obsługę i nadzór oraz wzmożoną czujność operatora jako główne środki ograniczania szkód.

Stanowisko IPAF w sprawie krycia wtórnego

Chociaż federacja dostrzega potencjalne korzyści płynące z nowych technologii zabezpieczeń wtórnych, IPAF nie opowiada się obecnie za obowiązkowym przyjęciem przez wykonawców konkretnych systemów przed zakończeniem prac nad projektem międzynarodowej normy ISO.

Stanowisko IPAF opiera się na potrzebie rzetelnej oceny ryzyka, międzynarodowych kryteriów efektywności i kompleksowego stosowania hierarchii kontroli.

Nowe mandaty dla wykonawców

IPAF zdaje sobie sprawę, że niektórzy brytyjscy wykonawcy Tier 1 zamierzają wprowadzić dodatkowe wymogi dotyczące zabezpieczeń od stycznia 2026 r. Obecnie IPAF zauważa, że:

• Specyfikacje projektu są bardzo zróżnicowane

• Definicje „wtórnej obrony” są niespójne

• Nie ma jednego uznanego wzorca wydajności

• Firmy wynajmujące i producenci OEM mogą napotkać sprzeczne wymagania dotyczące zamówień

Ten brak zgodności może powodować niepewność wśród podmiotów zobowiązanych przy określaniu, co jest zasadnie wykonalne w przypadku danego zadania i czy proponowane środki kontroli są proporcjonalne do ryzyka zidentyfikowanego w ramach oceny konkretnego miejsca.

IPAF zachęca swoich członków do wczesnego kontaktu z klientami i wykonawcami w celu wyjaśnienia oczekiwań, specyfikacji technicznych i obowiązków, a także w celu zapewnienia, że ​​wszelkie wymagania dotyczące miejsca budowy są właściwie powiązane z udokumentowaną oceną ryzyka i oświadczeniami dotyczącymi metod.

Wtórna kontrola nie jest samodzielną kontrolą

IPAF – zgodnie z wytycznymi brytyjskiej Agencji ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa (HSE) – podkreśla, że ​​systemy zabezpieczeń dodatkowych nie mogą być traktowane jako substytut dobrego planowania, kompetentnego nadzoru i czujności operatorów. IPAF ponownie podkreśla, że ​​nie ma jednego systemu zabezpieczeń dodatkowych, który chroniłby przed wszystkimi znanymi sytuacjami uwięzienia.

Na ryzyko uwięzienia duży wpływ mają następujące czynniki:

• Projektowanie i sekwencjonowanie zadań

• Wybór właściwego typu i konfiguracji MEWP

• Bliskość konstrukcji napowietrznych i stałych instalacji

• Warunki środowiskowe i gruntowe

• Pozycjonowanie operatora i linia widzenia

• Nadzór nad obiektem i strefy wykluczenia

• Planowanie działań ratunkowych w sytuacjach awaryjnych

Dlatego solidna, specyficzna dla danego zadania ocena ryzyka pozostaje podstawowym zabezpieczeniem. Operatorzy muszą zachować czujność, szczególnie podczas manewrowania w pobliżu konstrukcji, pracy pod stalową konstrukcją lub płytami, podnoszenia z jednoczesnym obracaniem lub pracy w zatłoczonych obszarach roboczych. Systemy inżynieryjne nie mogą zastąpić konieczności przeszkolenia operatorów pracujących zgodnie z jasno określonymi metodami pod kompetentnym nadzorem.

Złożoność inżynierska i integracja systemów

Technologie zabezpieczeń pomocniczych i detekcji nadziemnej bezpośrednio współpracują z najważniejszymi systemami maszyn, w tym elementami sterowania platformą i zatrzymaniami awaryjnymi, barierkami i konstrukcjami ochronnymi, funkcjami wykrywania obciążenia oraz systemami opuszczania awaryjnego.

Zabezpieczenia wtórne nie zostały określone w projekcie normy ISO i dlatego obecnie nie są wystarczająco szczegółowo zdefiniowane przez brytyjskich wykonawców Tier 1, aby każdy system działał w ten sam sposób. Tym samym jeszcze większe znaczenie mają metody ochrony pierwotnej, takie jak dobór sprzętu, szkolenie, zapoznanie, czujność i nadzór operatora.

Interfejsy te wymagają starannego projektowania, walidacji i kontroli, aby mieć pewność, że nie pojawią się nowe zagrożenia i że uniknie się niezamierzonych konsekwencji, takich jak niepożądane aktywacje lub konflikty z systemami bezpieczeństwa.

IPAF uważa, że ​​uzgodnione na szczeblu międzynarodowym standardy są niezbędne, aby zapewnić jasność działania producentom OEM, wypożyczalniom, inspektorom, szkoleniowcom i kontrahentom, a także wspierać spójne wdrażanie standardów w obrębie flot.